ve şenliklerin ardından finaller gelir
kategori(ler): benden seyler
Etiketler : ankara, bahar şenlikleri, final, final sınavı, konser, sahne performansı, volkan konak
mayıs ayının ortalarından başlayıp sonuna kadar süren üniversite şenliklerinin bu yılda sonuna geldik. geçen yıla bakarak bu yıl daha iyi değerlendirdim şenlik dönemini. kalabalığı pek sevmeyen biri olarak öyle her etkinliğe katılamadım ama değeceğini düşündüğüm konserlere gidip, sevdiğim sanat insanlarının sahne performansını izleyebildim.
mayıs ayı birkaç dakika önce biterken final sınavları kapıya dayanmış bulunuyor. sınav döneminin verdiği stressten yine hiçbirşey yapasım yok. sadece ders çalışmak istiyorum. biraz çalışırsam yaz okuluna kalmam gerekmiyecek en azında alttan ders almak yerine üstten ders alabilirim yaz okulunda.
geçtiğimiz iki hafta boyunca okulda final projelerini yetiştirmek için çok koşuşturdum çok çabaladım desemde inanmayın siz (: gayet rahat ve planlı bir şekilde başladı takvim ama sonra biraz tembellikle sonunu zor getirdim diyebilirim. laboratuvar sınavları vardı ki onlarda çok yorucuydu ve hatta çok düşündürücüydüler.
bu arada ikinci sınıfı da bitirmiş gözüyle bakar oldum artık dünyaya. iş hayatı ve büyük sorumluluklar bir adım daha yaklaşırken, hayattan edindiğim tecrübelere yenilerini katmaya devam ediyorum tüm hızıyla. çok zorlandığım “hayır” diyebilme konusunda baya yol katettim. zorlanıyorum ama sonrasında rahat ediyorum. sıkıldım artık sadece işi düşünce hatırlayan insanlardan.
sınavlara hazırlanma konusuna gelince hala kendimi hazırlama dönemindeyim. sınav takvimim aslında gayet rahat, güzel bir plan ve ardından gelen verimli çalışma ile rahat geçeceğini umuyorum.
yazıya burada son verirken hala karar veremediğim şeyler kafamda uçuşup duruyor, kumar oynamayı sevmem, risk alamam ama birgün benimde yeter artık dediğim zaman gelecek sanırım, koruyun kendinizi.
yazın ortasında . . .
kategori(ler): benden seyler
Etiketler : ankara, belediye, inşaat, otobüs, şantiye, yaz okulu
uzun bir zaman yazamadım buraya bunun farkına vardım bugün. elimde değildi yazacak değişik birşey aradım hep, güzel şeyler söylemek istedim ama yoktu. hayat yine tekdüze devam ediyor benim için. herşey yine fazlasıyla sıkıcı. sıcak da ayrı bi dert tabi. normal insanlar gibi dönem içinde dersleri veremeyince yaz okuluna kalma ihtiyacı hissettim kendimi çünkü biliyorum ki sıcağı sıcağına veremezsem o dersleri bir daha hiç vermem.
okul bitsede biyerlere gitsem diye düşünür oldum kaç gündür. o kadar çekilmez oldu ki şu son on gündür heryer inşaat alanı sanki. ankara’nın trafiğini kaldıran yollar kapalı, her akşam saatlerce otobüste zaman harcıyorum, vakit boşa geçmesin diye uyumaya çalışıyorum uyku tutmuyor :)) sıcaktan milletin sinir katsayısı çok yüksek otobüste ufak şeylerde tartışmalar çıktığı oluyor ” hooopp ne omuz atıyonn lann” gibi şeyleri sık sık duyar oldum son günler de hatta “lann oğlum gelirsem yanına fena olur…” gibi cevaplar bile gelebiliyor. hatta bazı teyzelerden bunlara da yanıt geliyor “otobüs bu otobüs, omuz da çarpar şey de, beğenmiyorsanız taksiye binin” tabi burada herkes o şeyin ne olduğu merak ediyor ama cevap bulamıyoruz.
ankara’yı şantiye ye çevirip şu sıcak günlerde otobüs yolculuklarında geçen zamanı birkaç kat artıran sayın belediye başkanına buradan sesleniyorum, “senin de bekleyeceğin zamanlar gelir inşallah.”
aslında sayın başkana olan sitemimi bu kadar kısa bir cümle ile ifade etmek zor ama ne yapalım imkan kısıtlı. bari başladığı metro hatlarını adam gibi zamanında bitirmiş olsaydı da böyle otobüsle uğraşmasyadık.
öyle ve ya böyle ankara’da kaldığım sürece sıkıntı bitmeyecek gibi görünüyor. puff :((